E s t e G h l a l i H a . I r | The Esteghlal F.C Fans WebSite - مجتبی و زانویی كه باید قوی شود

ABIPOOSH.IR -حرف‌های خالصانه و صمیمانه مجتبی جباری آدم را تحت تاثیر قرار می‌دهد. مجتبی بدون پیچیدگی بدون بازی درآوردن، بدون استفاده از فرصت، ساده و آسان از واقعیت سخن می‌‌گوید راز به دل نشستن گفته‌‌هایش نیز در همین است؛ كه گفته: سخن كز دل برآید، لاجرم بر دل نشیند. مجتبی از پای دردناكش....

حرف می‌زند. از زانویی كه مصدوم است. از مصدومیت كه دست از سر او بر نمی‌دارد. از پایی كه تمكین نمی‌‌كند. از پایی كه به فرمان صاحبش نیست. مجتبی از اشتیاقش به بازی حرف نمی‌زند اما از این شوق بی‌جواب پرده بر می‌دارد. او می‌خواهد بازی كند. او می‌خواهد آنجور كه خودش می‌خواهد، یك جور كه مجتباوار باشد، یك جور كه به رضایت خاطرش منجر شود بازی كند. مجتبی از بازی نكردن‌هایش دلخور است، اما زبان باز نمی‌كند. او حرف نمی‌زند یا بهتر اینكه، او حرف‌هایش را به زبان نمی‌آورد و همه را در دل خود تلنبار می‌كند و ما او را درك نمی‌كنیم و هی حرف می‌زنیم. حرف پشت حرف. مجتبی، بازی كردن را دوست دارد. مجتبی پاس دادن را دوست دارد. مجتبی راه انداختن استقلال را دوست دارد و بیشتر از همه مجتبی در متن بازی بودن، در جریان بازی حل شدن را دوست دارد. مجتبی را بفهمیم. به مجتبی كمك كنیم. او را زیر فشار خبرها قرار ندهیم. مجتبی را لای منگنه بایدها و نبایدها نبندیم. او را مجبور به شتاب و عجله نكنیم. برای مجتبی جباری به حكم این كه مجتبی جباری است، صاف است، صادق است، شیله ندارد، پیله ندارد. خودنمایی ندارد،‌تظاهر ندارد. حریمی قائل شویم. برای او حق انتخابی قائل شویم. برای مجتبایمان استقلال فكر و استقلال عمل قائل شویم. اجازه بدهیم او آنطوری كه خودش و پزشك معالج پای دردناكش صلاح می‌دانند و درست می‌دانند تمرین كند. اجازه دهیم مجتبی سلامت زانوی خود را ولو آنكه سلامت نسبی هم باشد به دست آورد. جباری از زانویش حرف می‌زند. از زانویی كه ضعیف شده است. از زانویی كه نیاز به تمرین‌های خاص دارد. از زانویی كه باید مراقبت شود از زانویی كه اگر مرتب مصدوم شود، ناسور خواهد شد. جباری از توجه مربی‌اش می‌‌گوید، او می‌داند كه در حلقه استقلال چه قدر و چه منزلتی دارد. او از عمق نظر كارشناسی مظلومی درباره خودش آگاه است.
او از حرف‌ها به اندازه درد زانو آزرده و خاطرش دل چركین است. او را نباید آزار داد. او را نباید حساس كرد. او را نباید وارد پیله تنهایی و خودخوری كرد. جباری باید تمرین كند، اما نه هر تمرینی. او خود می‌داند كه در جمع بودن و با تیم تمرین كردن چه موهبتی است. جباری تمرین گریز نیست. او فقط به تفاوت‌ها هم فكر می‌كند. تفاوت یك پای دردناك با یك پای سالم. تفاوت یك زانوی ضعیف با یك زانوی قوی. مجتبی را درك ‌كنیم. به او آنقدر فرصت زمانی بدهیم كه زانویش احتیاج دارد. به او مجال بدهیم تا با زانوی تقویت شده وارد زمین بشود. حیف است كه مجتبی با درد بازی كند. حیف است كه مجتبی،‌كم و ناقص و پاورچین، پاورچین بازی كند. مجتبی از وفق دادن خودش با زانوی دردمندش حرف می‌زند. باید كاری كنیم با صبر و حوصله و توجه واقعی- كه مجتبی ‌همانی باشد كه خودش می‌خواهد و همه ما آرزویش را داریم. اجازه بدهیم مجتبی بی‌دغدغه بر ضعف زانویش غلبه كند